เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 254 ตอนพิเศษสิบสอง: จุดจบของซ่งจิ่นเฉิง
เพราะอู๋เถาตั้งครรภ์ ซ่งจิ่นเฉิงจึงออกไปข้างนอกอยู่หลายครา ทว่ากลับหางานทำไม่ได้เลย
ภาระหนักอึ้งในการหาเลี้ยงคนทั้งสามจึงตกอยู่บนบ่าของเหยาอวิ้นเอ๋อร์เพียงลำพัง มิใช่เพียงแค่หาเลี้ยงให้อยู่รอดเท่านั้น หากยังต้องหาของดี ๆ ให้อู๋เถากิน และยังต้องตระเตรียมค่าใช้จ่ายหลังจากที่เด็กคลอดออกมาอีกด้วย
เหยาอวิ้นเอ๋อร์กลัดกลุ้มจนแทบระเบิด ยามค่ำคืนก็นอนไม่หลับ ทุกวันพอเปิดเปลือกตาขึ้นมา ก็เฝ้าแต่คิดว่าจะหาเงินอย่างไรดี ทั้งร่างกระวนกระวายจนแทบทนไม่ไหว
อู๋เถากลับมายังเรือนกล้วยไม้หยกไม่ถึงสามเดือน เหยาอวิ้นเอ๋อร์ก็ดูแก่ลงไปราวกับสิบปี
ทุก ๆ วันล้วนผ่านไปประหนึ่งวันเวลายาวนานนับปี
ทว่าเพื่อซ่งจิ่นเฉิง เพื่อบุตรของซ่งจิ่นเฉิง นางจึงได้แต่ยอมอดทน เพียงแต่วันเวลาเช่นนี้กลับทำให้นางรู้สึกว่าทนทรมานไปอย่างไร้จุดสิ้นสุด
อู๋เถาเคยเอ่ยถามเลียบ ๆ เคียง ๆ อยู่หลายครา ถามนางว่าเด็กคนนี้ภายภาคหน้าจะสามารถขึ้นทำเนียบตระกูลซ่ง นับเป็นคนของตระกูลซ่งได้หรือไม่
เหยาอวิ้นเอ๋อร์ฟังเพียงปราดเดียวก็รู้ว่านางกำลังวางแผนการใดอยู่ นางอยากจะบอกอีกฝ่ายเหลือเกินว่า หากได้ขึ้นทำเนียบตระกูลซ่งแล้วจะทำไมหรือ
อย่าเพิ่งกล่าวถึงเรื่องที่เด็กยังไม่ได้ขึ้นทำเนียบเลย ขนาดซ่งจิ่นเฉิงมีชื่ออยู่บนทำเนียบตระกูลซ่ง บัดนี้มีจุดจบเช่นไรเล่า