กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 244 ตอนพิเศษ 2: นางยังมีชีวิตอยู่
“ตัวเจ้าเองก็เป็นสตรี ภายหน้าย่อมต้องออกเรือน หากวันหน้าสามีของเจ้าบอกกับเจ้าว่า เพราะนี่เป็นเงินที่เขาหามาได้ จึงมิอาจใช้กับตัวเจ้าได้ ใช้ได้เพียงกับตัวเขา ใช้ได้เพียงกับบ้านหลังนี้ ต่อให้เป็นเงินที่เจ้าหามาได้ ก็ใช้ได้เพียงกับทางฝั่งพวกเขา มิอาจใช้กับตัวเจ้าเองได้ เจ้าจะรู้สึกเช่นไร
“มารดาของเจ้าเป็นวัวเป็นม้ารึ ให้ข้าวกินคำหนึ่งก็ต้องซาบซึ้งในบุญคุณ นางสมควรโดนเช่นนี้แล้วหรือ”
ใบหน้าของบุตรสาวนางหยางซีดเผือด โบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน “มะ...ไม่ใช่ ข้ามิได้หมายความเช่นนี้”
“เช่นนั้นเจ้าหมายความว่าอย่างไร”
“ข้า...ข้า...” บุตรสาวนางหยางก้มศีรษะลงจนแทบจรดพื้น พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งประโยค
“มารดาของพวกเจ้า ตรากตรำลำบากทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อบ้านหลังนี้ เพื่อพวกเจ้าพี่น้อง ทว่าบัดนี้นางกลับได้รับบาดเจ็บ ได้รับการปฏิบัติอย่างอยุติธรรม ในสายตาของพวกเจ้ากลับคิดว่านางสมควรโดนแล้ว ในฐานะที่เป็นสตรีด้วยกัน ข้ารู้สึกไม่คุ้มค่าแทนมารดาของเจ้ายิ่งนัก”
บุตรสาวนางหยางอดรนทนไม่ไหวจนหลั่งน้ำตา ทว่ามิได้เอ่ยคำใดแม้แต่น้อย ทว่าบุตรชายนางหยางกลับอดไม่ได้ที่จะแก้ต่างให้พ่อแท้ ๆ ของตน
“แต่ว่าพ่อของข้า...พ่อของข้าเขามิได้ตั้งใจจริง ๆ เป็นพวกเขามีปากเสียงกัน แม่ของข้าเอง...เป็นแม่ของข้าเองที่...”
อวิ๋นเฟยหว่านขมวดคิ้วแน่น