ตอนที่ 234 ล้วนฟังพี่สะใภ้รอง

ตอนที่ 234 ล้วนฟังพี่สะใภ้รอง

อวิ๋นเฟยหว่านออกมาจากสถานีพักม้าในอีกครึ่งชั่วยามให้หลัง

พอนั่งลงบนรถม้า นางก็รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งร่าง

เรื่องนี้หากเป็นเมื่อก่อน นางก็คงจะทำการค้ากับเจ้าเมืองน้อยเช่นกัน

เพียงแต่ข้อแลกเปลี่ยนในการค้านั้น นางคงจะใช้เวลาหนึ่งปีในการไปเมืองซื่อฟาง

ทว่าหลายวันมานี้ หลังจากมีโลกทัศน์และสติปัญญาเพิ่มพูนขึ้นมาก จึงเข้าใจว่าสรรพสิ่งในโลกล้วนมีคุณค่าในตัว ไม่จำเป็นต้องมองตนเองสำคัญเกินไป และก็ไม่จำเป็นต้องดูแคลนตนเองจนเกินไปเช่นกัน

บางทีนางอาจจะเหมาะสมกับฐานะฮูหยินเจ้าเมืองน้อยจริง ๆ และเป็นคนในบรรดาผู้ที่เจียงโม่หานรู้จักซึ่งสามารถช่วยเหลือเขาในฐานะนี้ได้มากที่สุด

ทว่าหลังจากเปิดหูเปิดตามากขึ้น นางย่อมรู้ว่าตนเองยังมีทางเลือกอื่น

สวรรค์ย่อมไม่ตัดหนทางของผู้คน

การไปพบเขาในครานี้ เป็นฝ่ายนางที่ต้องขอร้องผู้อื่น