กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 ความรักที่บุรุษมีต่อสตรี มีเพียงรูปแบบเดียวเท่านั้น
“ฮ่าๆๆ...”
องค์หญิงใหญ่ทรงพระสรวลอย่างเบิกบานพระทัย “ช่างเป็น ‘หาเรื่องลำบากใส่ตัวโดยใช่เหตุ’ ที่ดียิ่งนัก”
“เพคะ หม่อมฉันเป็นคนต้าโจว หากมิใช่คราวจำเป็น หม่อมฉันย่อมมิปรารถนาจะพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอน
“ยิ่งมิปรารถนาจะไปแก่งแย่งชิงดีกับเหล่าสตรีเต็มเรือนหลังในจวน เพื่อความโปรดปรานของบุรุษ เพื่อทรัพย์สมบัติ เพื่อให้ตระกูลเห็นค่า ต้องใช้สารพัดเล่ห์กลกลอุบายต่อสู้กันจนเอาเป็นเอาตายเพคะ”
“เช่นนั้นเจ้าอยากให้เป็นอย่างไรเล่า”
อวิ๋นเฟยหว่านมองไปยังองค์หญิงใหญ่ “หม่อมฉันทูลความจริงได้หรือไม่เพคะ”
องค์หญิงใหญ่แย้มพระสรวล “ย่อมได้แน่นอน”
อวิ๋นเฟยหว่านครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วจึงเอ่ยตอบ