ตอนที่ 228 ถูกหักขาทั้งเป็น

ตอนที่ 228 ถูกหักขาทั้งเป็น

เขาหันไปมองสตรีสกุลเฉาโดยจิตสำนึก เห็นสตรีสกุลเฉาก้มหน้า ไม่เอ่ยปากแม้แต่ครึ่งคำ ในใจยิ่งรู้สึกผิดในใจมากขึ้นทุกที

เขานึกถึงเมื่อปีนั้น ยามที่นางลู่ล้มป่วย

ตัวเขาไม่ค่อยใส่ใจจริง ๆ แต่งานฉากหน้าก็ทำไว้อย่างครบถ้วน อีกทั้งในจวนมีหญิงรับใช้และบ่าวรับใช้มากมายเพียงนั้น ขาดเขาไปคนหนึ่งก็มิได้มีผลกระทบอันใด

ทว่า...

เขาจำได้ว่ามีอยู่คราหนึ่ง จวนโหวจัดงานเลี้ยง สตรีสกุลเฉารบเร้าจะเข้าจวนด้วยฐานะญาติทางสายแม่ของเขาให้ได้ ทั้งยังให้เขาพานางไปยังเรือนของนางลู่ หรือว่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับครานั้น...

ลู่เป่ยหมิงเรียกพยานขึ้นมา เป็นหญิงรับใช้ที่เคยอยู่ข้างกายสตรีสกุลเฉาในอดีต