ตอนที่ 222 ท่านลู่

ตอนที่ 222 ท่านลู่

ลู่เป่ยหมิงสบสายตานาง รู้สึกร่างกายแข็งทื่อแม้แต่การหายใจก็ยังติดขัดอยู่บ้าง

เขาพยายามดึงสติกลับมา กุมมือขององค์หญิงใหญ่ไว้

“ได้อยู่เคียงข้างพระองค์ คือความโชคดีของข้า”

สายตาขององค์หญิงใหญ่ยังคงเกาะกุมอยู่ที่เขา ร่างกายขยับเข้าไปใกล้ แนบพวงแก้มลงบนฝ่ามือของเขา

หลับตาลง ดื่มด่ำกับช่วงเวลาอันสงบสุขและผูกพันลึกซึ้งที่หาได้ยากยิ่งนี้

“ข้าผู้นี้ส่งจดหมายออกไปแล้ว ตระกูลลู่คงจะกลับเมืองหลวงในเร็ววัน จวนแม่ทัพก็ส่งคนไปปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดสะอ้านแล้ว ข้าผู้นี้ยังสั่งให้คนบูรณะซ่อมแซมขึ้นมาเป็นพิเศษอีกด้วย”

“ขอบพระทัยพระองค์ พระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ข้าพระองค์จะมิมีวันลืมเลือนตราบจนวันตาย”

องค์หญิงใหญ่ลืมตาขึ้น มองดูลู่เป่ยหมิง