เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 219 พิษนี้ ข้าผู้นี้มิคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
อวิ๋นเฟยหว่านกลับเรือนชุ่ยจู๋ทันที เปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ จัดแต่งมวยผม เมื่อสะสางเรียบร้อยแล้วจึงเดินทางไปยังจวนองค์หญิงใหญ่
จวนองค์หญิงใหญ่ยังคงเหมือนเช่นกาลก่อน ไม่มีความเปลี่ยนแปลงอันใดแม้แต่น้อย เงียบสงบสุขสันต์ ประหนึ่งว่าพายุฝนภายนอกมิได้ข้องเกี่ยวกับมัน
ยามที่พบหน้าอวิ๋นลวี่ ก็ได้ยินอวิ๋นลวี่บอกว่าในวังหลวงได้ทยอยเก็บกวาดสะสางออกมาทีละสิ่งแล้ว เพื่อเตรียมการต้อนรับองค์หญิงใหญ่เสด็จเข้าวัง
ทว่าจวนองค์หญิงใหญ่กลับไร้วี่แววการย้ายออกแม้แต่ครึ่งส่วน
หากกล่าวถึงจิตใจเพียงอย่างเดียว องค์ชายเหล่านั้นย่อมไม่อาจเทียบเคียงองค์หญิงใหญ่ได้แม้แต่ครึ่งส่วน
บัวในจวนองค์หญิงใหญ่ผลิบานเร็วร่วงโรยช้า บัดนี้ล่วงเข้ากลางเดือนเจ็ดแล้ว ดอกบัวยังคงชูช่อชดช้อยงดงาม ไหวระริกตามสายลม