กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 179 สบตากัน
“ยามนี้คณะทูตยังคงอยู่ที่เนินสิบลี้นอกเมือง ทว่าชาวบ้านในเมืองกลับเบียดเสียดกันแน่นขนัดสองฟากถนนแล้ว เมืองหลวงแทบจะร้างไร้ผู้คนตามตรอกซอกซอย
“ฮูหยิน ขบวนรถม้าจะแล่นผ่านหน้าหอชาอิ๋นซิ่งพอดี เถ้าแก่ได้เก็บห้องส่วนตัวในทำเลที่ดีที่สุดเอาไว้ให้ห้องหนึ่งแล้ว
“เพียงเจ้าเมืองน้อยผ่านใต้หอ ย่อมมองเห็นได้อย่างแจ่มชัดแน่นอนเจ้าค่ะ”
อวิ๋นเฟยหว่านถือผ้าเช็ดหน้า ซับเหงื่อบนหน้าผาก
“ช่างเถิด เช่นนั้นก็ไปดูเสียหน่อย”
อวิ๋นเฟยหว่านจัดแจงความเรียบร้อยแล้วก้าวออกจากประตู
ตลอดทางล้วนมีแต่ผู้คน รถม้าเคลื่อนไปถึงหอชาอิ๋นซิ่งได้อย่างยากลำบาก
ครั้นถึงห้องส่วนตัวบนชั้นสอง เพิ่งจะนั่งลงได้มินาน ก็พลันได้ยินคนด้านหน้าร้องตะโกนขึ้นมาว่า “เจ้าเมืองน้อยเข้าเมืองแล้ว”
ชาวบ้านสองฟากถนนต่างพากันชะเง้อคอยาว มองไปยังทิศทางประตูเมือง