ตอนที่ 161 เพียงเท่านี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ

ตอนที่ 161 เพียงเท่านี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ

บนใบหน้าของอวิ๋นเฟยหว่านปรากฏแววรังเกียจ ปากเอ่ยอย่างไม่ไว้ไมตรีแม้แต่น้อย

“ฮูหยินเหยาเพียงเท่านี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ

“นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้น ต่อไปขอเพียงข้านึกขึ้นมาได้ ก็จะแวะมาสนทนากับฮูหยินเหยาเสียหน่อย เอาไม้กวาดมารับใช้ปรนนิบัติสักนิด

“คราวหน้า...

“ข้าลองคิดดูแล้ว ให้บุตรชายของเจ้าลงมือไปเสียเลยจะดีกว่า คิดว่าเขาคงยินดีรับใช้ข้าเป็นอย่างยิ่ง”

พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ ในแววตาของเหยาอวิ้นเอ๋อร์ก็ปรากฏไอแค้นชิงชัง

“เจ้า...”

ทั้งที่อวิ๋นเฟยหว่านไม่ยอมรับซ่งจิ่นเฉิงแท้ ๆ ไฉนทุกคราที่ซ่งจิ่นเฉิงเอ่ยถึงอวิ๋นเฟยหว่าน จึงยังคงเรียกขานว่ามารดาข้า มารดาข้าอยู่นั่น

ทั้งที่เขารู้แก่ใจว่าตนเองต่างหากคือมารดาผู้ให้กำเนิด แต่กลับยอมรับเพียงอวิ๋นเฟยหว่าน ซ้ำร้ายยังสาดถ้อยคำร้ายกาจใส่ตน ประเคนทั้งหมัดเท้าเข้าใส่