ตอนที่ 146 ไฉนพี่สาวอวิ๋นจึงเหินห่างกับข้าแล้วเล่า

ตอนที่ 146 ไฉนพี่สาวอวิ๋นจึงเหินห่างกับข้าแล้วเล่า

เรื่องนี้หลบไม่พ้น อย่างไรก็ต้องพบหน้า

เช่นนั้น เร็วหน่อยย่อมดีกว่าช้า

ความรู้สึกที่อวิ๋นเฟยหว่านมีต่อซ่งหวยชวนนั้น ค่อนข้างซับซ้อนอยู่บ้าง

ในสมองของนางพลันนึกถึงชาติก่อน

ในสมองของอวิ๋นเฟยหว่านนึกถึงชาติก่อน ซ่งจิ่นเฉิงป้อนยาพิษชามหนึ่งให้นางด้วยมือตนเอง จากนั้นก็จุดเพลิงเผาเรือนชุ่ยจู๋ หมายจะเผานางที่นอนป่วยหนักอยู่บนเตียงให้มอดไหม้เป็นจุณ

ยามที่เห็นว่าตนเองกำลังจะถูกฝังร่างในทะเลเพลิง นางมองเห็นซ่งหวยชวนพุ่งถลาเข้ามาโดยไม่สนใจสิ่งใด อุ้มนางขึ้นมาแล้วบอกว่าจะช่วยนางออกไป…

เขาหารู้ไม่ว่า ต่อให้ช่วยนางออกไปได้ นางก็มิอาจมีชีวิตอยู่ได้ ยาพิษชามนั้นไม่มีทางปล่อยให้นางมีชีวิตรอด

ทว่าพิษในร่างนางกำเริบขึ้น จึงเอ่ยคำพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว…