ตอนที่ 142 ลู่เป่ยหมิงรับน้ำใจนี้ไว้

ตอนที่ 142 ลู่เป่ยหมิงรับน้ำใจนี้ไว้

ในใจของผู้นำเผ่าเต้นระทึกดั่งรัวกลอง คำพูดเกินเลยแม้แต่ประโยคเดียวก็มิกล้าเอ่ย

จึงสั่งให้คนเปิดศาลบรรพชนในทันที

ให้ซ่งเยี่ยนชิงโขกศีรษะคำนับต่อศาลบรรพชนหนึ่งครั้ง

จากนั้น ผู้อาวุโสในตระกูลก็จุดธูปเผากระดาษเซ่นไหว้

ผู้นำเผ่าเริ่มกล่าวถึงเรื่องสมรสระหว่างอวิ๋นเฟยหว่านกับซ่งหมิงเจี่ยน

เข้าจวนเมื่อใด แต่งงานเมื่อใด ให้กำเนิดบุตรเมื่อใด ดูแลจัดการกิจการภายในตระกูลอย่างไร...

สิ่งใดมิควรเอ่ยก็ละเว้นไปจนสิ้น สิ่งที่กล่าวล้วนเป็นคุณงามความดีของอวิ๋นเฟยหว่าน

สวี่หนิงจือที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแอบปาดน้ำตาเงียบ ๆ

ถ้อยคำสั้น ๆ เพียงไม่กี่ประโยค ฟังดูเบาหวิวยิ่งนัก ทว่าเบื้องหลังนั้น คือช่วงวัยสาวเกือบยี่สิบปีและชีวิตที่มิอาจย้อนคืนมาใหม่ได้ของอวิ๋นเฟยหว่าน