ตอนที่ 136 เรียกเจ้าว่าฮูหยินใหญ่เข้าหน่อยก็วางท่าเสียจริง

ตอนที่ 136 เรียกเจ้าว่าฮูหยินใหญ่เข้าหน่อยก็วางท่าเสียจริง

“เจ้า เจ้า เจ้า...”

เหยาอวิ้นเอ๋อร์โกรธจนควันออกหู ชี้หน้าอู๋ซื่อ สายตาพลันพร่ามัว ขาอ่อนยวบแทบจะหมดสติไป

อู๋ซื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกใจ รีบประคองเหยาอวิ้นเอ๋อร์ไปพักที่ราวระเบียง ทั้งยังป้อนน้ำให้อีกสองอึก แล้วออกแรงตบหลังไปหลายที

ครั้นเห็นเหยาอวิ้นเอ๋อร์ฟื้นคืนสติขึ้นมาอย่างช้า ๆ ถึงได้วางใจ สีหน้าเจือแววตำหนิ:

“ฮูหยินใหญ่ไฉนจึงอารมณ์ร้ายเช่นนี้ คำพูดเหล่านี้ใช่ว่าข้าเป็นคนพูดเสียหน่อย ล้วนเป็นคนภายนอกเล่าลือกันทั้งนั้น ท่านยังไม่ได้ยินที่คนภายนอกพูดกันเลย ได้ยินเข้ามิยิ่งโกรธจนเป็นลมหมดสติไปหรือ

“ข้าตักเตือนฮูหยินใหญ่ก็เพื่อหวังดีต่อฮูหยินใหญ่ เถาเอ๋อร์ต่อไปก็เป็นคนของคุณชายใหญ่ ย่อมต้องเป็นจวนดีเถาเอ๋อร์ถึงจะดี เหตุผลนี้บ่าวชราเข้าใจ ถึงได้พูดเช่นนี้