เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 125 อวิ๋นเฟยหว่านบรรลุเป้าหมาย
คนในตระกูลได้ยินคำนี้ ต่างพากันทอดถอนใจระคนเวทนา
เหยาอวิ้นเอ๋อร์ในฐานะฮูหยินเรือนใหญ่ หลังจากนายท่านใหญ่ตระกูลซ่งล่วงลับไปแล้ว กลับไปสมสู่ร่วมเตียงกับซ่งหมิงเจี่ยน ทั้งยังมีบุตรด้วยกัน ซ้ำยังสับเปลี่ยนบุตรชายสายตรงเรือนรอง
ช่างน่า... รังเกียจเดียดฉันท์ยิ่งนัก
“ซ่งเยี่ยนชิง เป็นบุตรของข้าหรือ” อวิ๋นเฟยหว่านเดินมาตรงหน้าเหยาอวิ้นเอ๋อร์ เพิ่งจะเอ่ยปากน้ำตาก็ร่วงรินดั่งสายเลือด
นางคว้าแขนของเหยาอวิ้นเอ๋อร์ไว้ “พี่สะใภ้ใหญ่ นับแต่ข้าก้าวเข้าประตูเรือนมา ท่านลองเอามือทาบอกถามตนเองดูเถิด ข้าเคยมีสิ่งใดที่ปฏิบัติต่อท่านไม่ดีบ้างหรือไม่”
เหยาอวิ้นเอ๋อร์มองดูอวิ๋นเฟยหว่านที่เป็นเช่นนี้ ทั้งรู้สึกผิดในใจและละอายใจยิ่ง
แท้จริงแล้ว ก่อนที่อวิ๋นเฟยหว่านจะเข้าประตูเรือนมา นางเคยมีความกังวลอยู่