กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 116 ข้า เพียงต้องการแก้แค้น
เมื่อมองดูเศษซากที่แตกกระจายเต็มพื้น น้ำตาของเหยาอวิ้นเอ๋อร์ก็หลั่งรินลงมาดั่งสายน้ำเชี่ยว
ทว่ากลับไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้แม้เพียงครึ่งคำ
ชั้นวางของทั่วทั้งห้องล้วนถูกผลักจนล้มคว่ำ บนชั้นไม่มีสิ่งของชิ้นใดหลงเหลือสภาพสมบูรณ์ ซ่งหมิงเจี่ยนจึงค่อยหยุดมือลงได้ในที่สุด
เขาหอบหายใจกระชั้นหนัก เหลือบมองเหยาอวิ้นเอ๋อร์ที่ทรุดนั่งกองอยู่บนพื้นแวบหนึ่ง ก่อนจะลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมาตามอำเภอใจ หมายจะนั่งลงพัก
เพราะความหิวโหย จึงรู้สึกหน้ามืดตาลายอยู่บ้าง
น้ำหนักตัวทั้งหมดของเขาทิ้งตัวนั่งลงไป ทว่ามิคาดว่าก้นจะกระแทกลงบนพื้น เอวติดแหง็กคาอยู่ในเก้าอี้ ถูกหนีบเอาไว้แน่นหนา ขาไปกระทบถูกบาดแผลจนต้องส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด