เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 114 อวิ๋นเฟยหว่านรังแกกันเกินไปแล้ว
ย่อมแน่นอนว่าเขาคือนายท่านรองแห่งจวนตระกูลซ่ง หากมิใช่เพราะเสียโฉม เสียงแหบ ทั้งยังถูก... กลายเป็นขันทีไปแล้ว มีหรือที่เขาจะไม่ยอมบอกฐานะของตนแก่คนเหล่านั้น
ทว่าในยามนี้ เขาไม่อาจเอ่ยปากพูดได้ ทั้งยังมิอยากให้ผู้ใดล่วงรู้ว่าตนได้รับบาดเจ็บอันใด หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชาตินี้เขาย่อมมิอาจเงยหน้าอ้าปากได้อีก จึงทำได้เพียงค่อยเป็นค่อยไปเท่านั้น
อย่างไรเสียเขาก็เสียโฉมไปแล้ว ผู้อื่นย่อมจำเขาไม่ได้เช่นกัน
ยามนี้เขาไร้เงินเทียบยา ไร้คนคอยปรนนิบัติดูแล หากคิดจะยืนหยัดออกไปให้เหมือนคนปกติทั่วไปได้อย่างน้อยที่สุด ก็จำต้องยอมทนลำบากไปก่อน
รอจนวันหน้าเบื้องหน้าเยียวยาลำคอหายดี สามารถเอ่ยปากพูดได้แล้วค่อยกลับมา ก็จะไม่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบจนเกินไป
ภายในใจของเหยาอวิ้นเอ๋อร์พอจะเข้าใจได้เลา ๆ ว่าเหตุใดซ่งหมิงเจี่ยนจึงยอมกล้ำกลืนความโกรธถึงเพียงนี้