ตอนที่ 112 ช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก

ตอนที่ 112 ช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก

หัวใจของเหยาอวิ้นเอ๋อร์พลันดิ่งวูบลงสู่ก้นบึ้ง

แม้จะรู้แจ้งว่าทั้งหมดล้วนเป็นหลุมพรางที่อวิ๋นเฟยหว่านวางไว้ นางก็ไร้หนทางรับมือโดยสิ้นเชิง ได้แต่ยอมจำนน ได้แต่มองดูเรื่องราวบังเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา

สีหน้าของนางซึมเซา ทั่วทั้งร่างพลันทรุดโทรมโรยแรงลง

นางพ่ายแพ้แล้ว

ตั้งแต่ชั่วขณะที่อวิ๋นเฟยหว่านล่วงรู้ความจริง นางก็พ่ายแพ้แล้ว

หลังจากนั้น ล้วนเป็นเพียงการปราชัยซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนบัดนี้ไม่เหลือทางถอยใด ๆ อีกแล้ว นางถึงกับมิได้ไปขบคิดต่อเลยว่าตนเองเผยพิรุธที่ใดกันแน่...

เหยาอวิ้นเอ๋อร์นั่งอยู่บนเก้าอี้ ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่ขยับเขยื้อน

สายฝนนอกหน้าต่างยังคงโปรยปรายลงมา

ซ่า ซ่า