ตอนที่ 110 อวิ๋นเฟยหว่านล่วงรู้ตั้งแต่นานแล้ว

ตอนที่ 110 อวิ๋นเฟยหว่านล่วงรู้ตั้งแต่นานแล้ว

ยามก้าวออกจากเรือนชุ่ยจู๋ ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงแล้ว

สายลมราตรีพัดกรรโชกมาเป็นระลอก พัดพาให้ดวงใจของเหยาอวิ้นเอ๋อร์หนาวเหน็บอย่างยิ่ง ชุนซิ่งจึงรีบเข้ามาประคองนางไว้

เหยาอวิ้นเอ๋อร์สะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ กระทั่งกลับมาถึงเรือนกล้วยไม้หยก จึงไม่อาจกลั้นเสียงร่ำไห้ไว้ได้อีก

นางหวาดกลัวเหลือเกิน กลัวว่าอวิ๋นเฟยหว่านจะไม่ยอมรับบุตรชายผู้นี้

แม้นางจะรู้สึกว่าอวิ๋นเฟยหว่านมิใช่คนเช่นนั้น ผ่านไปสักปีครึ่งปีหากคิดตกแล้ว ทุกสิ่งย่อมสุขสมหวังกันทุกฝ่าย

แต่หากเกิดเหตุไม่คาดฝันเล่า หากอวิ๋นเฟยหว่านคิดไม่ตก เช่นนั้นซ่งจิ่นเฉิงก็จะต้องแบกรับนามบุตรชายเรือนใหญ่ไปตลอดทั้งชีวิต ถึงเวลานั้นนางจะทำอย่างไรเล่า