กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 86 ข้าผู้นี้จะหนุนหลังเจ้าเอง
เมื่อเอ่ยจบ นางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวอีกว่า
“หากมีวันใดที่เจ้าหย่าขาดแล้วไม่มีที่ไป ก็มาที่จวนองค์หญิงใหญ่ได้”
อวิ๋นเฟยหว่านชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็แย้มยิ้มขึ้นมาเช่นกัน
ไม่รู้ว่าองค์หญิงใหญ่ทรงคิดสิ่งใดอยู่ แต่ดูท่าแล้ววิกฤตการณ์นี้คงผ่านพ้นไปได้แล้ว
“เพคะ ขอบพระทัยองค์หญิงใหญ่ ทว่าหากมีวันนั้นจริง ๆ ตระกูลอวิ๋นย่อมไม่ปล่อยให้หม่อมฉันไร้บ้านอย่างแน่นอน พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ล้วนเป็นคนดียิ่ง เชียนเชียนและจิ่งโจวก็ปฏิบัติต่อหม่อมฉันเป็นอย่างดีเพคะ”
ครั้นได้ยินคำนี้ องค์หญิงใหญ่ก็ทอดถอนใจ
“คนของจวนไท่ฟู่นี่ ช่างดียิ่งนักจริง ๆ”
“ขอบพระทัยองค์หญิงใหญ่ที่เอ่ยชมเพคะ”
เมื่อครู่เอ่ยถึงอวิ๋นจิ่งโจว องค์หญิงใหญ่จึงตรัสถามขึ้นอีกประโยค