ตอนที่ 36 ไฉนเจ้าจึงยังไม่ตาย

ตอนที่ 36 ไฉนเจ้าจึงยังไม่ตาย

การประจานกลางถนนของเหยาอวิ้นเอ๋อร์ เริ่มตั้งแต่เช้าจรดบ่าย นานถึงครึ่งค่อนวัน ตั้งแต่เหล่าขุนนางเบื้องบนลงไปจนถึงพ่อค้าหาบเร่คนเดินเท้าเบื้องล่าง ต่างก็ล่วงรู้เรื่องนี้กันทั่ว

หลังแห่รอบสุดท้ายเสร็จสิ้น อวิ๋นเฟยหว่านก็ส่งคนไปรับตัวนางกลับมายังจวน ส่งเข้าไปในเรือนกล้วยไม้หยก

เหยาอวิ้นเอ๋อร์หมดสติมาโดยตลอด ยามที่ฟื้นคืนสติขึ้นมา ก็เป็นช่วงดึกสงัดที่มองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือทั้งห้า

นางลูบคลำผ้านวมบนเตียงอันอ่อนนุ่มใต้ร่าง และความรู้สึกสบายเนื้อสบายตัวกว่าหลายวันก่อนหน้าถึงร้อยเท่า ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงทอดถอนใจด้วยความประหลาดใจ

ด้านข้างมีเสียงดังแว่วมา “ฮูหยินใหญ่ ฮูหยินใหญ่ฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ”

โคมไฟดวงน้อยหน้าเตียงถูกจุดขึ้น ภายในห้องสว่างไสวขึ้นมาในทันใด ชุนซิ่งร้องไห้จนน้ำตานองหน้า