กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 27 เจ้ากรมต้าหลี่ลู่เป่ยหมิง
ซ่งเยี่ยนชิงมองดูแล้ว ทั้งตระหนก ทั้งยินดี และทั้งหวาดหวั่น
ทว่า แม้จะหวั่นไหว แต่เขายังคงโบกมือปฏิเสธ
“มิได้ นี่เป็นตำลึงเงินของฮูหยิน ข้ารับไว้ไม่ได้”
อวิ๋นเฟยหว่านเห็นสีหน้าท่าทางเช่นนี้ของเขาก็รู้สึกเพียงปวดใจ ทั้งยังปลาบปลื้มใจที่บุตรชายของตนมิใช่คนประเภทหน้ามืดตามัวเพราะเห็นแก่เงิน
นางเอ่ยเสียงอ่อนโยน “เจ้ารับไปอย่างสบายใจเถิด คิดเสียว่าให้เจ้ายืม ภายหน้าเมื่อเจ้ากลับตระกูลซ่ง ย่อมมีส่วนแบ่งเบี้ยหวัดตามส่วนของเจ้า ถึงเวลานั้นค่อยนำมาคืนให้ข้าก็สิ้นเรื่อง อย่าได้กดดันตนเองเลย”
บนใบหน้าของซ่งเยี่ยนชิงเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ จนพูดไม่ออก