ตอนที่ 22 เสียงตอบกลับจากคฤหาสน์ชนบท

ตอนที่ 22 เสียงตอบกลับจากคฤหาสน์ชนบท

ซ่งจิ่นซิ่วกล่าวจบก็ร้องไห้วิ่งออกไป

เหยาอวิ้นเอ๋อร์ตบต้นขาฉาดหนึ่ง รีบตามไปทันที

นางคิดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่า ตนเองเพียงแค่อยากจะหักหาญความเย่อหยิ่งของอวิ๋นเฟยหว่านลงบ้าง ทั้งยังอยากจะสร้างความอึดอัดขัดข้องใจให้อวิ๋นเฟยหว่าน เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

รู้อย่างนี้ไม่ควรให้ซ่งจิ่นซิ่วมาแต่แรก

รอจนสองแม่ลูกเหยาอวิ้นเอ๋อร์จากไปแล้ว อวิ๋นเฟยหว่านจึงค่อยเผยสีหน้าเหนื่อยล้าที่ผ่อนคลายลง มือยกขึ้นกุมหน้าผาก พลางนวดคลึงหว่างคิ้วเบา ๆ

เดิมทีซ่งจิ่นเฉิงยังอยากจะกล่าวสิ่งใดอีก ทว่าถูกเฉินเยี่ยนหรานรั้งตัวไว้

ซ่งจิ่นเฉิงพยักหน้า ครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยปาก

“มารดายังดีอยู่หรือไม่ขอรับ ซ่งจิ่นซิ่วผู้นี้ช่างเหลวไหลเกินไปจริง ๆ”

อวิ๋นเฟยหว่านเงยหน้าขึ้นมา ท่าทางคล้ายกับเพิ่งนึกถึงพวกเขาได้ พลางทอดถอนใจยาวหนึ่งครา