กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 10 ป้าสะใภ้ใหญ่ช่วยเจ้า
ซ่งจิ่นเฉิงไม่เข้าใจว่าเหตุใดเหยาอวิ้นเอ๋อร์จึงมีสีหน้าเช่นนี้ เขาขมวดคิ้วเอ่ยถาม “ป้าสะใภ้ใหญ่ไม่เต็มใจหรือขอรับ”
เหยาอวิ้นเอ๋อร์กัดริมฝีปากล่าง มองไปยังซ่งจิ่นเฉิงโดยไม่เอ่ยคำใด
เจตนาปฏิเสธนั้นชัดเจนยิ่ง
ซ่งจิ่นเฉิงเอ่ยด้วยความโมโห “ยามปกติป้าสะใภ้ใหญ่พร่ำบอกว่าปฏิบัติต่อข้าราวกับบุตรในอุทร ยามนี้เพียงเรื่องเล็กน้อยแค่นี้กลับไม่ยอมช่วย เห็นได้ชัดว่าวาจาที่เคยเอ่ยในยามปกตินั้นล้วนเป็นเรื่องเท็จ”
“ไม่ ล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น” เหยาอวิ้นเอ๋อร์มองเขา น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
“ป้าสะใภ้ใหญ่มักจะเอ่ยวาจาไพเราะเอาใจเช่นนี้เสมอ”
“ข้า...” เหยาอวิ้นเอ๋อร์ขมขื่นในอก ทว่ามีเรื่องกล้ำกลืนที่ไม่อาจเอ่ยปากได้