ตอนที่ 6 มิอาจยินยอม

ตอนที่ 6 มิอาจยินยอม

“เช่นนี้ประเสริฐที่สุด พอดีคนในครอบครัวจะได้หารือกันให้รอบคอบ”

เดิมทีซ่งหมิงเจี่ยนคิดว่าจะต้องเปลืองน้ำลายอยู่นานกว่าจะเกลี้ยกล่อมอวิ๋นเฟยหว่านได้ คาดไม่ถึงว่ายามนี้นางจะพูดจาด้วยง่ายดายถึงเพียงนี้ คิ้วที่ขมวดมุ่นพลันคลายออก ผายมือให้เหยาอวิ้นเอ๋อร์นั่งลง แล้วแสร้งทำเป็นบอกเล่าเรื่องราวของซ่งจิ่นเฉิงคร่าว ๆ รอบหนึ่ง

เหยาอวิ้นเอ๋อร์ฟังจบ สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล พลางส่ายหน้าไม่หยุด

“ข้าว่านะน้องสะใภ้รอง นี่เป็นความผิดของเจ้าแล้ว นั่นมันหญิงหอนางโลมเชียวนะ จะเข้าจวนตระกูลซ่งได้อย่างไร

“พวกเราเป็นถึงจวนโหว หญิงหอนางโลมคนหนึ่ง แม้กระทั่งจะเป็นอนุภรรยายังต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไหนเลยจะมาเป็นนายหญิงได้ เจ้ากลับยินยอมไปเสียได้ ช่างไม่สมควรจริง ๆ