เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 จิ้งจอกยั่วยวน
หนิงเจวี๋ยส่งเสียง ‘โอ้’ ออกมาคำยาว
แสงตะวันในฤดูเหมันต์เล็ดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา เป็นสีเหลืองอร่าม สาดส่องให้ภายในห้องอบอุ่นไปทั่วบริเวณ
ดวงตาดอกท้อของเขาลดต่ำลงเล็กน้อย แสงแดดอันอ่อนโยนหยุดพักบนขนตาของเขา ขับเน้นให้เห็นถึงแววตาอันไร้เดียงสา
“เป็นอะไรไปหรือ” ลั่วสวินมองรอยยิ้มนั้นแล้วรู้สึกว่าเจ้าคนผู้นี้ช่างใช้ความงามให้เป็นประโยชน์เสียจริง
เพียงแค่หลุบตาลงคราเดียว กลับถ่ายทอดความเสียดายและความน้อยเนื้อต่ำใจออกมาได้อย่างหมดจด
นางจิบน้ำผึ้งไปอึกหนึ่งเพื่อบรรเทาอาการคอแห้งผาก
“เปลี่ยนคำขอใหม่เถิด ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่—”
คำพูดยังไม่ทันจบ นิ้วเรียวยาวของหนิงจื่อเฉินก็หยิบโอสถเม็ดสีชาดออกมาหนึ่งเม็ด
โอสถเม็ดกลมมนถูกเขาคาบไว้ที่ริมฝีปากอย่างแผ่วเบา