กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 เจ้านกน้อยบรรลุวัยสวมกวานแล้ว!
“เจ้า……เจ้าเห็นแล้วรึ?”
ปีกของเซียวเหยาที่ปิดตำราอยู่สั่นระริก “เจ้า……”
“ข้า เป็นอะไรไปหรือ?” ลั่วสวินชี้ปลายนิ้วเข้าที่ปลายจมูกของตนอย่างงุนงง
ก็แค่ตำราเล่มหนึ่งมิใช่หรือ? เหตุใดจึงมีปฏิกิริยารุนแรงถึงเพียงนี้?
ด้านข้าง หนิงจื่อเฉินรอยยิ้มชวนหมั่นไส้บนใบหน้านั้นมิได้ลดน้อยลงไปแม้แต่น้อย
เขากวาดสายตามองตำราเล่มนั้นอย่างมีความนัย ก่อนจะหัวเราะ “ท่านอาจารย์พ่อ ที่แท้ความลับของท่าน——”
รูม่านตาของเซียวเหยาขยายกว้างในทันที
เขาถลึงตามองเจ้าเหล่าลิ่วผู้ไม่เคยอยู่นิ่งคนนี้
พลันได้ยินเขาลากเสียงยาวอย่างกวนประสาท “ชิ เขินแล้วหรือ?”