กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 ฟ้าดินมิอาจสำราญ
ขุนเขาเยวี่ยกวง
ทั่วทั้งบริเวณมีแต่ฝนโลหิตและลมสังหาร
ลั่วสวินถือกระบี่ฟันตีผู้บำเพ็ญมารที่กรูขึ้นเขามาเป็นระลอกแล้วระลอกเล่าให้ถอยร่นไป
กำลังฟันแทงได้มันมือพอดี
ศิลารอยเมฆาอรุณที่สวมอยู่ข้างหูก็ส่งเสียงติ๊ด ๆ กระตุกขึ้น
นางชะงักไปครู่หนึ่ง เดิมทีคิดจะต่อสัญญาณทันที
แต่เมื่อเห็นภาพที่กะพริบอยู่ นางกลับยกนิ้วเคาะไปอีกข้างหนึ่ง
ตอนนี้ยังไม่ค่อยเหมาะนัก
“ฮัลโหล? หนิงจื่อเฉิน”