กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 ต่อเจ้า ข้าฝืนใจไม่ไหว
ณ แห่งหนึ่งในภูเขาฟังคลื่น
เซียวเหยาปัดลูกเต๋ากลไกสวรรค์ทิ้งไป พลางเหลือบมองอิงปู้หร่านด้วยสายตาเย็นชาครั้งหนึ่ง
“เจ้านี่มัน——”
ยังพูดไม่ทันจบ กลางอกก็เกิดความเจ็บปวดบิดเป็นเกลียว
เขากดมือลงบนคอเสื้อของตนไว้แน่น
ทว่าอดทนไว้ไม่ไหว ก็พ่นโลหิตออกมาคำใหญ่ในทันที
อิงปู้หร่านส่ายศีรษะ ถอนหายใจกล่าว “หาเคราะห์ใส่ตนแท้ ๆ แล้วไยต้องทำเช่นนี้ด้วยเล่า”
“เซียวเหยา ข้าใคร่เตือนเจ้าไว้ก่อนว่า......”
เซียวเหยาไม่ใส่ใจเขา ปัดมือที่เขายื่นมาให้พ้น แล้วเดินต่อไปตามลำพัง