กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 ดังนั้น ข้าจึงมา
วิหารเทพกลาง
แสงตะวันภายในรอยสกัด สั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง
เห็นได้ชัดว่ารอยแตกที่หางตาของรูปสลักขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
ดุจหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นอาบสองแก้ม มุมปากของหลิ่วหรูอิงยกยิ้มขึ้นทีละน้อย
เสียงหัวเราะที่ขาดห้วงดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอ
หึ ๆ มิใช่ท่านเป็นเซียนผู้ไม่เคยหลั่งน้ำตาหรอกหรือ?
บัดนี้พิจารณาดูแล้ว กลับดูงดงามราวกับดอกแพร์ต้องหยาดฝนยิ่งนัก
ช่างปรารถนาเหลือเกินว่า ในยามนั้น ใบหน้านั้น
จะยังสามารถหลั่งน้ำตาที่น่าหลงใหลเช่นนี้ออกมาได้