กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 มิตรภาพและความรัก
ลั่วสวินปัดความคิดในใจทิ้งไป แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย
ภายใต้สายตาของทุกผู้คน นางเอ่ยช้า ๆ ว่า “เจ้าสำนักอวิ๋น กล่าวสิ่งใดกันเล่า?
‘ร่าง’ของเจ้าสำนักน้อยอวิ๋น ข้าจะไม่รับเอาไว้เด็ดขาด”
พอคำนี้ออกมา อวิ๋นจือเฮ่อก็ทอดสายตาลง
ใต้ดวงตาลอยขึ้นเป็นแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ ตื้น ๆ
ลมใบไม้ร่วงพัดผ่านร่างเขา กระพือออกซึ่งความรู้สึกเปราะบางที่โอนเอนจะล้มให้เห็นบาง ๆ
ราวกับวันใบไม้ร่วงอันอบอุ่นเชื่องช้า ณ ขณะนี้ กลายเป็นหิมะหนาวเหน็บแห่งเหมันต์
เขายืนอยู่ในหิมะ
เบื้องหน้า เบื้องหลัง ล้วนว่างเปล่าไร้ผู้คน