กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ความวิกลจริต
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างเรืองขึ้นเล็กน้อย
แสงตะวันบางเบาอบอุ่นสาดเฉียงออกมาระหว่างซอกเขา ทำให้ผู้หนึ่งที่ถูกแขวนกลับหัวอยู่ริมหน้าผาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเล็กน้อย
หลิ่วหรูอิงเพียงลืมตาขึ้น ก็เห็นฟ้าดินพลิกกลับหัว หน้าผาและหินประหลาดตั้งตระหง่านประจันหน้ากัน
นางถูกแขวนกลับหัวอยู่บนต้นไม้แห้งต้นหนึ่ง โยกโคลงราวจะร่วงลงกลางสายลม
ในห้วงความคิดเจ็บปวดราวจะแตกออก ทุกครั้งที่หายใจเข้า ล้วนราวกับมีคมดาบกรีด
เมื่อคืน...นึกขึ้นได้แล้ว
ป่าฝูถู สำนักเซียวเหยา หนิงจื่อเฉิน
พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าสิ่งนั้นอยู่ในป่าฝูถู แล้วเหตุใดจึงปล่อยนางไป?
“ปล่อยเจ้า? กำลังฝันหวานอะไรกันอยู่เล่า?”