กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 อ้อนวอนเจ้า หนิงจื่อเฉิน
หลิ่วหรูอิงก้าวเดินอย่างเบาสบายอยู่ใต้แสงจันทร์
ปลายนิ้วคีบชายกระโปรงไว้ เรือนกายห่มคลุมด้วยรัตติกาลที่แผ่ทั่วฟ้า
เหนือศีรษะของนาง คือแสงจันทร์ที่แตกกระจายกระจัดกระจาย
ใต้ฝ่าเท้า คือทางเล็ก ๆ ที่แสงจันทร์ปูทอดไว้ สู่ความสว่างไสว
นางเดินไปตามทางนี้อย่างรวดเร็ว ในใจเปี่ยมด้วยความเบิกบานจนบรรยายไม่ถูก
คืนนี้ ในค่ายขุนเขาฉวินอวี้
ความเจ็บปวดในห้วงสมอง ฉีกเปิดเป็นช่องหนึ่ง
เสียงหญิงผู้นั้นเล็ดลอดออกมาจากช่องนั้น บอกนางเป็นระยะ ๆ ว่า—
มีสิ่งหนึ่งถูกฝังอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของป่าฝูถู ใต้ผืนดินลึกสามฉื่อ