กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 สิทธิพิเศษ
เสียงหัวเราะอันเหี้ยมเกรียมดุจฝูงอีกาแห่งรัตติกาล ก้องกังวานซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหยาบกร้านไปทั่วหุบเขา
ราวกับถูกเสียงหัวเราะอันชั่วร้ายนี้ปลุกให้ตื่น
หลิ่วหรูอิงในอ้อมกอดของชิงเหิง ขนตาสั่นระริกน้อย ๆ แล้วค่อยเปิดดวงตาขึ้น
เรือนกายบางเฉียบสะดุ้งเฮือกหนึ่ง ก่อนจะส่งเสียงครางแผ่วเบา แล้วเอ่ยเรียกอย่างแผ่วเบาว่า
“ท่านอาจารย์พ่อ……”
ดวงตาสีนิลจับจ้องใบหน้าชิงเหิง จากนั้นน้ำตาหยดหนึ่งก็เอ่อล้นขึ้นมาจากก้นบึ้งดวงตา
“ท่านอาจารย์พ่อ ข้า…”
ยังพูดไม่ทันจบ นิ้วเรียวยาวของชิงเหิงก็แตะลงที่ริมฝีปากของนาง
กลิ่นอายของหิมะน้ำค้างแข็งติดมากับปลายนิ้ว กดลงเบา ๆ