กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 คืนสุกรมา!
“ไม่เจ็บ”
หนิงเจวี๋ยตอบกลับโดยไม่รู้ตัว
ริมฝีปากของเขาเชิดขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนคำพูดภายใต้สายตาจ้องเขม็งของคุณหนู
“ไม่เจ็บมากนัก ก็แค่……”
“อือ ก็แค่เบากว่าฝีมือการโบกตบจากตระกูลฝ่ายแม่ของเจ้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
ฝีมือการโบกตบของท่านแม่นางหรือ?
ลั่วสวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้ตัวว่าคนผู้นี้คว้าโอกาสได้นิดหน่อย ก็มากระซิบกระซาบเย้าแหย่นางอีกแล้ว
แต่ทว่า……
ปลายนิ้วอันเย็นสบายของนางกดลงบนข้อมือเย็นเฉียบของหนิงเจวี๋ย