กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 เจ้าจะต้องเสียใจ
เลือดก้อนใหญ่ของชิงเหิงพ่นออกมา จนผู้คนบนจานกลมกลางพากันตะลึงงันไปทั้งสิ้น
เหล่าผู้รักษาระเบียบหลากสีพรวดพราดล้อมเข้ามา ทำให้ใบหน้าซีดเผือดของชิงเหิงทอเป็นสีสันหลากหลาย
ชิงเหิงมิอาจสนใจข้อกังขาของผู้อื่นได้
เขาลุกขึ้นยืนพรวด กดหน้าอกที่บิดเกร็งด้วยความเจ็บ แล้วยกแขนเสื้อหมายจะจากไป
ยังมิทันก้าวไปแม้แต่ก้าวเดียว ก็ถูกผู้คนขวางเอาไว้
“เอ๋? พี่ชายชิงเหิง เจ้าคิดจะไปหนใดเล่า?” เสียงเยาะหยันนั้นห่อหุ้มด้วยรอยยิ้มโอหัง
ชิงเหิงหันกลับไป ก็เห็นเซียวเหยาผู้นั้นยิ้มหน้าชื่น คางเชิดขึ้นเล็กน้อย มองเขาอย่างสบายอารมณ์
“จุ๊ พี่ชาย ข้ามิใช่จะว่ากล่าวเจ้า—”
เขาปากสาธยายไม่หยุด “เพิ่งจะเป็นวันแรก เจ้าก็จะฝ่าฝืนกฎระเบียบแล้วหรือ? ถึง