กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 ภรรยาผู้นี้?
ขุนเขาเยวี่ยกวง
ศิลาเมฆาอรุณเจิดจ้าวางอยู่ใต้แสงตะวัน เปล่งประกายเรืองรองวิจิตร
คนหลายคนที่ล้อมศิลาอยู่ต่างสบตากันแวบหนึ่ง ยิ้มอย่างลามกหยาบโลนยิ่งนัก
หลี่เหล่าซานพิงดาบใหญ่ของตนเอียง ๆ ถูมือไปมา “หนิงเหล่าลิ่วเอ๋ย หนิงเหล่าลิ่ว ตอนนั้นเจ้าที่มอบศิลารอยเมฆาอรุณให้เจ้าสำนักน้อยอวิ๋นผู้นั้น มิใช่เพื่อวันนี้หรอกหรือ?”
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?” หนิงเจวี๋ยหัวเราะเบา ๆ “เพียงบังเอิญเท่านั้น”
หลี่อู๋เชวียส่งเสียงฮึ
เขาไม่เชื่อเลยสักนิดว่าหนิงเหล่าลิ่วจะบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างที่เจ้าตัวพูด!
“ได้” หลี่อู๋เชวียไม่คิดมาก ยกดาบขึ้นถาม “เช่นนั้นก้าวต่อไปของพวกเราควรทำอย่างไร? ข้าฟังคำบัญชาของเจ้า”
หนิงเจวี๋ยโค้งมุมปาก ยกนิ้วปัดลำแสงสายหนึ่งให้แผ่ออก