เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 จำต้องกล่อม
สองผู้ซึ่งประทะกันโดยไร้เหตุ ได้ถูกบังคับให้แยกจากกัน
สีหน้าอันเย็นชาของชิงเหิง ปรากฏร่องรอยความหงุดหงิดใจขึ้นเป็นครั้งแรก
ราวกับเสียใจที่อารมณ์ของตนพลันหลุดการควบคุม เขาเม้มมุมปาก ริมฝีปากบางกดแนบเป็นเส้นตรง
ชิงเหิงเงยตามองท้องฟ้าครู่หนึ่ง แล้วเหลือบมองเซียวเหยาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนสะบัดแขนเสื้อหันจากไป
เซียวเหยาทำหน้าทะเล้นใส่แผ่นหลังของเขา กำอาวุธวิญญาณขยายเสียงรูปนกปากแบนไว้แน่น แล้วตะโกนลั่นขึ้นฟ้า——
“เหล่าลิ่ว ลูกศิษย์ จำไว้ให้ดี ขยี้สำนักชางหลานให้ยับ! ขยี้สำนักชางหลานให้ยับ!”
“อีกอย่าง อย่าไปสนใจอิงปู้หร่านที่อยู่ข้างเจ้า มันเป็นไอ้เด็กเหลือขอที่ชอบชอนไชความลับ! ไอ้เด็กเหลือขอ!”
คำพูดเช่นนี้ เหมาะจะตะโกนต่อหน้าผู้คนมากมายหรือ?
ผู้คนที่ควรจะแย่งชิงทุกวินาทีเพื่อรุดเข้าไปชิงทรัพยากรในเทือกเขา: ……