กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 เรียกข้าว่าจู๋จี๋
เยว่ถิงเอามือไขว้หลังแบกกระบี่ยาวไว้
ภายใต้ผืนฟ้าอึมครึมผืนเดียวกัน ยืนประจันหน้ากับผู้มาเยือน
หว่างคิ้วของเขาปรากฏปราณทมิฬเรืองราง สีโลหิตสดแทบจะเต็มดวงตาทั้งดวง
เห็นว่าผู้นั้นถูกโจมตี แต่กลับไร้ปฏิกิริยาแม้เพียงเสี้ยว
โทสะที่หลงเหลืออยู่แทบเผาไหม้สติของเขาจนแตกสลาย
เขาคำรามเสียงหนึ่ง กุมกระบี่ยาวไว้ แล้วตะโกนลั่น “อีกครั้ง!”
“ข้ายังไม่เชื่อหรอก เจ้ามันจะยังยืนหยัดต่อไปได้?”
แสงกระบี่พวยพุ่งดุจบิน เจตจำนงกระบี่อันเหน็บหนาวลุกโชนขึ้นจากร่างของเยว่ถิง
เขาแทบละทิ้งท่วงทีกวัดแกว่งอันพิสดารทั้งปวง แบกปราณวิญญาณที่เหลืออยู่ พุ่งไปทางชิงเหิง!