เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ความใจเย็นมันไปตายซะเถอะ!
แน่นอนว่า พวกตัวป่วนแห่งสำนักเซียวเหยากำลังหยอกล้อกันอยู่
หนิงเจวี๋ยผู้ถูกหยอกล้อก็ไม่โกรธ และยังไม่พูดจาเชือดเฉือนอย่างที่แทบไม่เคยเป็นอีกด้วย
ดวงตาดอกท้อคู่นั้นโค้งงอเป็นวง มองเด็กสาวของตนแล้วยิ้มไม่หยุด
ทว่าอวิ๋นจือเฮ่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กลับสูดลมหายใจเฮือกหนึ่งในใจ
เขาเงียบ ๆ ขยับกายเล็กน้อย เว้นระยะห่างจากผู้ที่อยู่ข้างฉากกั้นนั้นออกไปบ้าง
ยืนนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้ ปลีกวิเวกอยู่พักหนึ่ง
ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ อวิ๋นจือเฮ่อก็เอ่ยขึ้นทันที น้ำเสียงเย็น ๆ “ข้าอยากถามว่า ชิงเหิงออกจากด่านบำเพ็ญ พวกเจ้าเป็นตัวการหรือ?”
หนิงเจวี๋ยมองท้องฟ้าครั้งหนึ่ง แล้วว่า “ข้าก็ไม่ใช่หลิ่วหรูอิง จะมีสามารถถึงเพียงนั้นไปได้หรือ ถึงขั้นชักจูงการตัดสินใจของชิงเหิง?”
เหอ ๆ ทำตนไร้เดียงสาถึงเพียงนี้ไปทำไมกัน?