กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 ช่างดื้อรั้นเสียเหลือเกิน
“ไป!”
พร้อมกับเสียงตวาดของหลี่อู๋เชวีย สิงห์ตัวผู้ก็เบิกตากว้างขึ้นในทันใด
นัยน์ตาสีทองเจิดจ้าจับจ้องอยู่ที่จุดหนึ่งไม่วางตา
เท้าทั้งสี่ตะกุยขึ้น แผงขนที่ไหลเป็นเปลวเพลิงแตกกระจายราวสายอัสนี
สันหลังโก่งงอราวคันธนูที่ดึงจนเต็มกำลัง ราวกับสายฟ้าสีน้ำตาลทองสายหนึ่ง พร้อมแรงฉีกกระชากเหยื่อ พุ่งทะยานเข้าใส่ที่แห่งนั้นอย่างดุดัน!
“อึก!”
เผยลั่วที่ซ่อนอยู่ในแสงจันทร์ถูกเปลวเพลิงกระแทกจนหงายหลัง เขากางโล่ป้องกันออกมา เบี่ยงรับไว้ได้อย่างฝืดเคือง
ทว่าร่างกายกลับร่วงลงในโคลนราวเส้นด้ายที่ขาดสะบั้น
เขากุมหน้าอกไว้ แล้วสำรอกโลหิตก้อนข้นออกมาอย่างอึดอัด