กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เบาเสียงหน่อยเถิด เรื่องนี้จะน่าภาคภูมิหรือ?
หนิงเจวี๋ยช่างไม่สมควรนับเป็นคนเอาเสียเลย
มิเพียงปากจัด ภายในน้ำเสียงยังแฝงการหยอกเย้าอย่างเข้มข้น “ศิษย์พี่—”
เขาขบถ้อยคำ เสียงหัวเราะแผ่วกดกลืนอยู่ในคำพูด ฟังแล้วเสียดหูเป็นพิเศษ
“ศิษย์พี่ เจ้าไม่กล้า…หรือว่าเขินกันเล่า?”
ไม่กล้าอะไรกันเล่า ผีสิ!
เขินอะไรกันเล่า ผีสิ!
หนิงเหล่าลิ่ว เจ้าลองมาด้วยตัวเองสิ ลองโอบไหล่ชาย ลูบเอวชายดูบ้างสิ?
หลี่อู๋เชวียเกลียดจริง ๆ เกลียดที่มือของตนไม่อาจลอดผ่านรอยเสียง ยื่นไปยังอีกฟากของศิลารอยเมฆาอรุณ
สอนบทเรียนให้หนิงเหล่าลิ่วสักครั้งอย่างหนัก ให้มันรู้จักดูแลปากเสียของมันให้ดี!