กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 ขออภัยท่านพ่อ
หนิงเจวี๋ยที่อยู่ด้านข้างก้มต่ำลง ริมฝีปากเม้มแน่นยิ่งนัก
ร่างของเขาเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ข้อนิ้วงดงามราวหยกเกาะยึดขอบโต๊ะไว้ เพื่อมิให้ตนเองหมดเรี่ยวแรง
สายลมจากภูเขาพัดมา กระแทกเอาความชื้นเป็นระลอก หนิงเจวี๋ยถอนหายใจเบา ๆ เบาที่สุด
เขาไม่ได้ประหลาดใจสักเท่าไร ไม่ค่อยเกินคาดหมาย
ถึงขั้นรู้สึกว่า ทิศทางที่เรื่องนี้ดำเนินไป มีความคุ้นเคยประหลาดชอบกล
ราวกับว่า…เขาเคยเผชิญการซ้ำเติมเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว
ราวกับคุ้นชินเสียแล้วตั้งแต่เนิ่นนาน
เขาจ้องมองเด็กสาวน้อย แล้วทันใด ริมฝีปากบางก็ยกขึ้นเล็กน้อย
ไม่เป็นไร เป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร ทุกสิ่งเกี่ยวกับลั่วสวิน เขาไม่อาจคาดเดาได้อย่างถูกต้อง