เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 เดินหมากแล้วมิมีวันหวนคืน
ไม่รู้ด้วยเหตุใด หนิงเจวี๋ยถึงหมดอารมณ์จะสนทนา ทั้งยังขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับอวิ๋นจือเฮ่อ
เขาทอดสายตาลงอย่างเฉื่อยชา
ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น สะบัดแขนเสื้อกวาดกระดานหมากออกมา แล้วเข้าเรื่องตรงไปตรงมา “พูดให้ชัดคือ ข้าต้องการถามหาของสิ่งหนึ่งจากเจ้าสำนักอวิ๋น”
“โอ้?” อวิ๋นจือเฮ่อรับกระปุกหมากโมรามาด้วยความสงสัย “จอมเซียนเซียวเหยาของเจ้าปฏิบัติกับเจ้าไม่ดีหรืออย่างไร?”
หนิงเจวี๋ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เซียวเหยาเป็นเพียงนิกายเล็กๆ ย่อมไม่มีฐานะมั่งคั่งร่ำรวยดุจสำนักจิ่งอวิ๋น”
เขาเคาะตัวหมากแล้วกล่าวว่า “ข้าต้องการหยกหลิวหลี”
หยกหลิวหลี? นั่นคือหยกเก่าแก่ที่ท่านพ่อสะสมไว้เป็นพันปีมิใช่หรือ?
เขาเคยแอบมุดเข้าไปดูในคลังสมบัติ—
ขนาดเท่ากำปั้น สีสันห้าธาตุแต้มแต่ง ทั้งยังโปร่งใสเป็นประกายก้อนหนึ่ง