กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ไม่เอาชีวิตแล้วหรือ
“ศิษย์พี่หลิ่ว”
หนิงเจวี๋ยหยุดฝีเท้า ยิ้มราวมิใช่ยิ้ม “ข้าแนะให้เจ้าพาคนของเจ้ารีบออกไปจากที่นี่ เจ้าว่าอย่างไร”
“หลี่เชวี่ย!”
ใบหน้าผ่องขาวของหลิ่วหรูอิงเปี่ยมโกรธ นางร้องเรียก “เจ้าตั้งใจอันใดกันแน่ ถึงได้ออกจากคณะไปก่อนในเวลาเช่นนี้?”
“เจ้าคงไม่ใช่ว่าเอาสมุนไพรเซียนไปแล้วแอบหนีเสียเดี๋ยวนี้กระมัง?” ดวงตาเมล็ดซิ่งของนางเป็นประกายด้วยแสงเย็นเยียบ
ราวกับนึกอะไรได้ นางพลันเปลี่ยนน้ำเสียงประหลาด “ดีจริง ดีจริง ไม่แปลกเลยที่ข้าโจมตีหลายครั้งหลายหนไม่สำเร็จ
ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่ก่อกวนอยู่กลางวง!”
หนิงเจวี๋ย: ?
นางคิดเช่นนี้จริง หรือเพียงฉวยโอกาสผลักความผิดให้เขา?