เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 เป็นคนอย่าเปรียบเทียบกันนัก
เจ้าหนูหัวใจร้ายสองคนก้มหัวประชิดกัน กระซิบกระซาบหารือแผนการ
จนเงาไม้สั่นไหว ปลายนิ้วสัมผัสถึงแรงดึงของแมลงน้อย จึงเงยหน้าขึ้น
สายตาสองคนกระทบกันกลางอากาศ แล้วต่างหันกลับไป
ลั่วสวินยิ้มตาหยี ดวงตากลมโค้งขึ้น “ท่านพ่อ เจ้าช่างร้ายกาจเสียจริง”
หนิงเจวี๋ยตอบ “เช่นกัน ที่รัก เจ้าก็ได้วิชาแท้จากแม่เจ้ามาครบถ้วนนี่นา”
“พวกนางอยู่ที่วงนอกแล้ว” ลั่วสวินยิ้มพลางเปลี่ยนเรื่อง
“ลงมือเถิด”
“ได้ เช่นนั้นแบ่งทรัพย์กันก่อน” ลั่วสวินควักยันต์แปลงโฉมออกมาจากแหวนเก็บของของตนเป็นปึกใหญ่ เก็บไว้ให้ตัวเองเพียงไม่กี่ใบ กำชับว่า “นี่ ท่านพ่อรับไว้ให้ดี อย่าให้เรือล่มในคูน้ำเล็ก ยอมให้ถูกจับได้เข้าเล่า”
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?” หนิงเจวี๋ยเชยคิ้วขึ้น รับมาแล้วหมุนแหวน ยัดน้ำเต้าหนังเหลืองใบใหญ่ให้ลั่วสวินสิบลูก