กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 ไปเถิด ยัยหนู!
ต่อให้เยว่ถิงคิดจนหัวแตก
ก็ไม่อาจคาดคิดว่าตัวภัยคุกคามนั้นกำลังนั่งอยู่บนโต๊ะข้างกายเขา
ด้านหนึ่งคาบขนมไว้ อีกด้านฟังบทสนทนาของพวกเขาอย่างเอร็ดอร่อย
พวกเขาก็ไม่ถึงกับโง่นัก ระหว่างสนทนาไม่ได้เผยข้อมูลลับใด ๆ
เพียงแต่...สมองคงไม่ได้เติบโตมาดีเท่าไร
ลั่วสวินตบเศษขนมเล็ก ๆ ที่ติดมือออก
ดวงตาน้อย ๆ โค้งขึ้น นางสบตากับท่านพ่อของนางแวบหนึ่ง ต่างเห็นรอยยิ้มในดวงตาของกันและกัน
ท่านพ่อของนางใช้มือปาดผ่านมุมปากนาง ปัดเศษขนมที่ยังติดอยู่ออก แล้วหัวเราะเบา ๆ ว่า “ดูเจ้าเถิด ยิ้มจนมองไม่เห็นตาแล้ว”
“พวกมันรังแกท่านแม่ของเจ้า ใช่หรือไม่”