กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 ปากคันเหลือเกิน อยากเอ่ยสักคำ
เมื่อเห็นเลี่ยวผิงอันกลับมา มู่เหย่ก็ยื่นชามเม็ดทับทิมนั้นให้ซ่งเหอ
“อาเหอ เจ้านั่งเป็นเพื่อนท่านแม่สักครู่ ข้าไปดูของที่ผิงอันซื้อมาว่าครบหรือไม่”
ซ่งเหอพยักหน้า “ไปทำงานเถิด เวลาก็ไม่เช้าแล้ว อีกสักพักว่างมือแล้วอย่าลืมเชือดแพะด้วย ยังต้องหมักไว้สักพักก่อน ตกเย็นถึงจะย่างได้อร่อย”
“รู้แล้ว”
พอมู่เหย่เดินจากไป หลินลี่ชิงก็ล้วงกระดาษยันต์อีกแผ่นออกมาจากตัว พลางเอ่ยอย่างลึกลับ “นี่คือกระดาษยันต์ที่ข้าไปขอให้เถาเอ๋อร์โดยเฉพาะจากหมอดูวันนี้”
ซ่งเหอประหลาดใจเล็กน้อย “มิใช่บอกว่าจะไปวัดเพื่อขอพรให้ปลอดภัยหรือ เหตุใดจึงยังไปหาหมอดูอีก”