กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 หลุมมหึมากลางพงไพร
ทั้งสองต่างถือท่อนไม้คนละท่อนใช้หยั่งทาง เดินพลางสนทนาพลาง จู่ ๆ หลีเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายก็ฉวยคว้าแขนของเถาเอ๋อร์ไว้
“พี่สาวรอง ได้ยินหรือไม่? เบื้องหน้ามีเสียงซู่ซ่าอะไรกัน?”
เถาเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็หยุดฝีเท้ามองไปเบื้องหน้า ยามนี้นางเองก็ได้ยินความเคลื่อนไหวดังมาจากพงหญ้าไม่ไกลนัก
เถาเอ๋อร์ยกนิ้วชี้แตะริมฝีปาก ส่งเสียง “ชู่” เบา ๆ ก่อนกล่าวเสียงแผ่วว่า “ฟังจากเสียง คล้ายเป็นเสียงร้องของไก่ป่า”
ทั้งสองเพ่งสมาธิสังเกตการณ์ ครู่ต่อมาก็เห็นสุนัขจิ้งจอกสีขาวดุจหิมะตัวหนึ่งปรากฏแก่สายตา จิ้งจอกกำลังกัดไก่ป่าตัวหนึ่งอย่างยากลำบาก และเสียงร้องนั้นก็ดังมาจากไก่ป่า
หลีเอ๋อร์อดอุทานมิได้ “จิ้งจอก! ทั้งตัวของมันเป็นจิ้งจอกสีขาวด้วย!”