เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 373 ขอเทพไม่สู้ขอตนเอง
หลีเอ๋อร์ไม่อาจพูดกับเฉินชิงชิงมากนัก สองคนจึงหันไปพูดเรื่องอื่นแทน
นางมิได้ปิดบังสหายสาวน้อย รู้สึกเขินอายอยู่ไม่น้อยจึงเล่าเรื่องที่นางเพิ่งได้ยินหน้าประตูเมื่อครู่ให้ฟัง
เฉินชิงชิงก็มิได้คาดคิดว่านางจะได้ยินเข้าพอดี แต่ได้ยินก็ได้ยินเถิด อย่างไรหลีเอ๋อร์ก็มิใช่คนอื่นใด ไฉนจะกลัวให้นางรู้เล่า
สองสาวพี่น้องกระซิบกระซาบคุยกันครู่หนึ่ง ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลง
เฉินชิงซานยังไม่กลับมา หลีเอ๋อร์จึงคิดจะกลับบ้านเสียที หากยื้อต่อไปอีกครู่พอฟ้ามืด ถนนหนทางก็จะเดินลำบาก คนที่บ้านล้วนรอให้นางกลับไปกินข้าวอยู่
“ข้าส่งเจ้าเองเถิดหลีเอ๋อร์” เฉินชิงชิงส่งนางถึงหน้าประตูแล้วมองดูท้องฟ้าอีกครั้งก่อนเอ่ย
หลีเอ๋อร์กำลังจะหันหลังกลับ พอได้ยินก็โบกมือ “เจ้าส่งข้ากลับ พอฟ้ามืดพวกเราก็ต้องส่งเจ้ากลับมาอีกไม่ใช่หรือ ไม่ต้องลำบากเช่นนั้น ข้าไปเองได้”
“แต่ทว่า…”