กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 เกิดลูกมาไม่เล่นด้วย จะเกิดมาทำอันใด
ต่างคนต่างเอาแต่กินจนไม่สนใจจะพูดจา ซ่งเหอยังไม่ได้กินอยู่ข้าง ๆ ก็ไม่รู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร อยากได้คำติชมจากพวกเขามากนัก
“อย่าเอาแต่ส่งเสียงว้าว ๆ กันอยู่เลย รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง? พอใช้ได้หรือไม่?”
“เนื้อหอมนัก กินอร่อยจริง ๆ เลย~” หลินอันกินไปพลางส่ายหน้าทำหน้าตาไปพลาง ท่าทางเล็ก ๆ นั้นเห็นก็รู้ว่ากินจนเอร็ดอร่อยแล้ว
ซ่งเหอมองไปทางมู่เหย่ มู่เหย่พยักหน้าติด ๆ “เช่นนั้นก็ยอดเยี่ยมจริง ๆ”
“ข้าถามตัวเองว่ากินของป่าย่างมามากไม่น้อย แต่ไม่เคยกินอะไรอร่อยเช่นนี้เลย ไม้เนื้อย่างห่อหุ้มด้วยน้ำปรุงเหล่านี้ เค็มหอมฟุ้งกระจาย เต็มปากด้วยกลิ่นหอมของเนื้อ”