กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 ตอนนี้ข้าจะไปดุนผักกาดขาวแล้ว
มองดูท่าทางนุ่มนิ่มน่ากอดของลูกชาย ใจของมู่เหย่ก็อ่อนยวบตามไปด้วย แต่เขาเพิ่งกลับมาจากข้างนอก ร่างกายยังเย็น จึงไม่กล้าอุ้มเขาในยามนี้
ซีซีเห็นพ่อแม่ไม่มีผู้ใดมีทีท่าจะอุ้มเขา ก็เริ่มส่งเสียงงึมงำพร้อมยื่นมือไปทางซ่งเหอ ความหมายคือจะกินนมให้แม่ของเขากล่อมนอน
“เจ้าลูกน้อยของข้านี่ง่วงแล้วหรือ” ซ่งเหอกล่าวพลางถอดเสื้อผ้าออก เหลือเพียงชุดนอนตัวเดียว จากนั้นก็อุ้มซีซีขึ้นมา
มู่เหย่กล่าว “แต่ก่อนถึงชั่วยามนี้ก็ควรเข้านอนแล้ว มิใช่หรือที่ง่วงแล้ว”
ซ่งเหอก็นั่งอยู่บนเตียงเช่นนั้น เงยหน้ามองมู่เหย่
“ไปลงกลอนประตูสิ เจ้ามองเราสองคนทำอันใด” กล่าวพลางมือหนึ่งเริ่มแก้เสื้อผ้าเตรียมให้ลูกกินนม